Ана Бунтеска: Мене за тебе ми е жал

да

мене за тебе ми е жал

дури и тогаш кога

право во очи ме гледаш

и сечилото врз мене го спушташ

засекуваш прецизно

засекуваш хируршки и остро

никогаш да не престане да крвари

но не премногу длабоко

за наеднаш да не искрварам

како да веќе и не е сеедно

да

мене за тебе ми е жал

дури и тогаш кога

со секој збор по телово шибаш

и како со камшик

парчиња од душава ми корнеш

секогаш доволно силно

за лузните да не исчезнат

времето ништо да не им може

а пак да продолжам да дишам

како да е се’ исто како порано

да

мене за тебе ми е жал

кога на секоја рана од солта ми ставаш

од онаа што од срцето ти капе

по мене

по себе до мене

со очи суви и поглед суров

а зад него море полно ветар

и распеани сирени

дур за гуша ме држиш под вода

како да се немам досега во жал удавено

да

мене за тебе ми е жал

дури и тогаш кога најмногу ме боли

и кога знам дека од тука пеколот почнува

и дека каде и да заминам

од кожава не можам да избегам

а на неа сиот ти

и плунка и семе

и солзи и крв

и моите зборови од тебе кажани

како да не бевме едно а од едното станавме две

да

мене за тебе ми е жал

и за онаа “јас” која во тебе ќе остане

со која молкум ќе се љубите

и во спомени од животот ќе бегате

за вас двајцата ми е жал

оти пострашно од човек во себе да носиш

а до себе да го немаш

нема...нема

мене

мене за тебе ми е жал

За Женски магазин, поетесата Ана Бунтеска